Diensten terugkijken

Elia moet Elisa zalven als zijn opvolger. Gods werk gaat door, en is niet afhankelijk van Elia. Elisa’ s plannen en toekomst wijzigen radicaal, als hij die roeping aanvaardt. Hij heeft geen tegenwerpingen, maar wil zijn leven en werk wijden aan God, en offert zijn runderen en ploeg, als teken dat hij het oude achter zich laat. Dat wordt ook van ons gevraagd als wij ons leven aan God willen wijden. Afscheid nemen van ons oude leven, en in Zijn dienst treden, of het nu in ons gewone leven is of in een bijzonder ambt

Jezus geeft Zijn discipelen een apostolische instructie. Hij vertelt over de vijandschap die ontstaan zal voor hen als boodschappers van het Evangelie. Hij zendt hen als schapen temidden van wolven. Het Evangelie staat haaks op het hart van de natuurlijke mens, en roept ongemak, weerstand of haat op. Vanuit de maatschappij, maar ook vanuit de familiekring. De vijandschap kan zo ver gaan, dat die zelfs boven de bloedband uitgaat. Je wordt dan zelfs door je familie verstoten

Paulus roept de Kolossenzen en ons op, om de dingen te bedenken die Boven zijn. We zijn immers ‘gestorven’ aan de zonde, ‘gekruisigd’, ‘begraven’, we hebben een andere focus, namelijk Christus. We zijn immers met Hem opgestaan! Waar de wereld uit zicht is, daar moeten we ons leven vullen met de hemelse dingen. En niet de dingen bedenken die beneden zijn, waar onze schatten onderhevig zijn aan roest en mot, aan verderf of diefstal. ’t Oog omhoog, het hart naar Boven, hier beneden is het niet

Mordechai drong Esther om naar de koning Ahasveros te gaan, om hem te smeken, het plan van Haman te herroepen. Een levensgevaarlijke daad, want niemand mocht ongeroepen tot de koning gaan. Maar Mordechai wijst haar op haar positie en verantwoordelijkheid. Esther geeft zich over aan God: ik zal tot de koning gaan. Maar niet na een voorbereiding van biddend en vastend zich toevertrouwen aan God. En Die gaf dat ze genade kreeg bij de koning. Hamans hoogmoed kwam voor de val en de Joden werden gered van hun vijanden

De discipelen werden uitgezonden naar het volk van Israël, tot de verbondskinderen. Jezus geeft hun apostolische instructies om Zijn getuigen te zijn, om het Evangelie te prediken. Zij krijgen macht om hun boodschap te onderstrepen met wonderen, om zo hun gezag te legitimeren, en om de waarheid van de oude profetieën te bewijzen. Zij moeten dat doen in volkomen afhankelijkheid, vandaar de instructies over wat zij (niet) mee mogen nemen. Als hun boodschap positief ontvangen wordt, zal er daar vrede zijn, maar als dat niet zo is, dan komt er een oordeel over de hoorders

Izak wilde zielsgraag zijn zoon Ezau zegenen, en Ezau wilde die zegen zielsgraag ontvangen. Izak leefde naar zijn zintuigen: zijn smaak, zijn reuk, zijn tast. Maar hij hóórde niet naar de woorden die God tot Rebecca gesproken had: de meerdere zal de mindere dienen. Rebecca en Jacob bedrogen de oude Izak. Aan wie van de aartsvaderlijke familie spiegelen we ons? Ondanks hun slinkse, kromme wegen is God toch de God van Abraham, Izak én Jacob! Wij dienen de zegen zielsgraag te verlangen van de Hogepriester Jezus Christus, Die Zijn bloed en leven gaf om ons te zegenen

Jesaja profeteert over Gods weg met Israël in de geschiedenis. In vers 1-6 lezen we dat de Messias door Israël verworpen zou worden. In de verzen 7-13 zien we dat de Messias door de volken erkend wordt. In vers 14-21 vernemen we Israëls ongelovige reactie, maar in de verzen 22-26 zien we het hoogtepunt: Israëls gelovige erkenning

Paulus heeft in de verzen 15 en 16 de theologie van Gods weg met hem beschreven. De theologie van deze verzen mondt in vers 17 uit in de doxologie, de aanbidding: de Koning nu der eeuwen (Die eind noch oorsprong heeft), de onvergankelijke (Die nooit zal vergaan of sterven), de onzichtbare (Die op onzichtbare wijze regeert), de alleen wijze God, zij de eer en de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen

Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste (Gr. protos: de grootste, de eerste) ben, zegt Paulus. Maar daarom was hem barmhartigheid bewezen, zodat iedereen ook in later eeuwen zou zien, dat Jezus Christus al Zijn geduld (Eng : ‘His perfect patience’) zou tonen aan zondaren, tot een voorbeeld voor hen. Als het voor Paulus kon, dan ook voor mij!