Serie: Het Mattheüs evangelie

Jezus geneest op de sabbath een man met een verschrompelde hand. De Farizeeën keurden dat af, want dat was werken op de sabbath! Jezus wees hen op voorbeelden van noodsituaties in de Bijbel. Jezus is Heer van de sabbath, en trekt zich niets aan van geboden van mensen. Wettische mensen proberen met hun werken de hemel te verdienen, maar zien niet, dat Jezus alles gedaan heeft. We moeten niet rekenen met wat wíj voor God kunnen doen, maar wat God voor ons heeft

Jezus is Heer van de sabbat. Hij leerde dat de Farizeeën, toen zij kritiek hadden op Zijn discipelen, die aren aten op de sabbat. Jezus leerde hen, dat het om Hem ging op de rustdag en zo is het nog. De zevende dag werd wel getransformeerd naar de eerste dag, de opstandingsdag. Jezus liet de sabbat achter in het graf, en heeft deze vervuld De rustdag zegt: alles is volbracht. De eeuwige rustdag, de ware “re-creatie’, de herschepping zal uiteindelijk aanbreken, in die rust mogen wij eenmaal ingaan

Jezus roept ons op tot zelfverloochening en kruisdragen. De discipelen dachten alleen maar aan een aardse Messias. Maar Jezus leerde hen, dat Hij alleen door lijden tot heerlijkheid kon gaan, móest gaan. Daar hoort zelfverloochening bij: je leven achter Hem aan volgen. Daar hoort lijden bij om Zijns Naams wil. Dat is kruisdragen. Als dit beeld je helder is, dan weet je dat deze wereld voorbij gaat, al zouden we de hele wereld bezitten. Jezus (ver)droeg de schande, het kruis en het lijden óm de heerlijkheid Hem voorgesteld. Wij ook?

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?

Petrus belijdt op Jezus’ vraag, wat de discipelen denken over wie Hij is: U bent de Christus de Zoon van de levende God. Maar Petrus weet wel wíe Jezus is, maar nog niet waarom Hij hier op aarde was. Om te lijden en te sterven , ook voor hem! Hij neemt Jezus apart en bestraft Hem om Zijn woorden, dat Hij naar Jeruzalem moet gaan, om daar overgeleverd te worden. Jezus bestraft daarop Petrus: ga weg achter Mij, satan! Petrus, een werktuig van satan? Petrus ‘ hoogmoed wordt ernstig bestraft, omdat hij het beter weet dan Zijn Meester

Schriftlezing: Mattheüs 11: 25: 30Tekst: Mattheüs 11:28-30Thema: Jezus is de… lees meer

Jezus dankt de Vader, dat Hij het Evangelie verborgen heeft voor degenen, die in zichzelf wijs denken te zijn, of die hun vertrouwen op hun rijkdom stellen. Maar het wordt geopenbaard aan hen die kinderlijk geloven. Gods welbehagen, Zijn verkiezing van eeuwigheid af, werkt Hij uit in het leven van de uitverkorenen. Is dat voor ons een ergernis? Een onbegrijpelijk iets? Of een houvast, omdat we weten dat we nooit uit Gods hand vallen? We mogen de uitverkiezing nooit los maken van Christus. Anders wordt het een struikelblok. Hij is de sleutel van de verkiezing

Jezus waarschuwt indringend voor de zonde van onbekeerlijkheid. Hij verwijt de steden, waarin Zijn prediking werd gehoord, en Zijn werken Zijn getoond, dat ze zich niet bekeerd hebben. Bekering is: a. verandering van denken b. verandering van gevoel en emotie en c. verandering van je daden. Als Jezus in de heidense steden Tyrus en Sidon gepredikt had, ze zouden zich bekeerd hebben! Wanneer wij het Woord horen en ons niet bekeren, is ons oordeel veel zwaarder, dan dat wij het Evangelie niet hadden vernomen. We kunnen allerlei tegenwerpingen hebben, vroom of onverschillig. Maar het ongeloof is zondigen tegen Gods liefde. Hoe dichterbij Hij bij je kwam, hoe erger het is als jij je niet bekeert

Jezus getuigt van Johannes de Doper, dat hij Elia is. Niet een reïncarnatie van hem, maar hij predikt in dezelfde geest: boete en oordeel. Zelfs zijn verschijning lijkt op hem. Daarmee wijst Jezus terug naar de profetie van Maleachi, 400 jaar daarvoor. Het volk geloofde niet in de boetprediking van de ‘kluizenaar’ Johannes, maar ook niet in de ‘man van het volk’, Jezus, Die at met tollenaren en zondaren. Ze waren als verveelde kinderen, die met het een niet mee wilden doen, noch met het ander