Serie: Heilig Avondmaal

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?

Een centraal Woord in het O.T. is ‘nageslacht’. De Messias werd reeds aan Adam en Eva beloofd (het nageslacht van de vrouw), aan Abraham, Izak én Jacob bevestigd. Abraham kreeg als ‘sacrament’ de sterren aan de hemel, zo talrijk zou zijn nageslacht worden. Zacharias keek er in zijn lofzang op terug: zoals God aan Abraham had beloofd. De Ster uit Abrahams nageslacht gaat op. En eenmaal mogen we aanzitten aan de maaltijd met Abraham Izak en Jacob, waar het H.A. een schaduw van is

Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste (Gr. protos: de grootste, de eerste) ben, zegt Paulus. Maar daarom was hem barmhartigheid bewezen, zodat iedereen ook in later eeuwen zou zien, dat Jezus Christus al Zijn geduld (Eng : ‘His perfect patience’) zou tonen aan zondaren, tot een voorbeeld voor hen. Als het voor Paulus kon, dan ook voor mij!

Jezus’ wonderen in Mattheüs 8 en 9 laten Zijn medelijden zien, Zijn macht en Zijn Messiaanse ambt. Hij heeft mededogen met de nooddruftigen en behoeftigen, Zijn macht strekt zich uit over de natuurlijke en bovennatuurlijke wereld (demonen!), en als Messias, als Zoon van David, de Spruit van David, de Wortel van Isaï, geneest Hij bijv de twee blinden, die Hem als zodanig aanroepen

Jezus zag niet de tollenaar, maar de mens Levi, en riep hem. Hij heeft er vreugde in, als mensen tot Hem komen. Of dat nu tollenaar, zondaars of Farizeeën zijn, hij nodigt een ieder uit om alle bezwaren en tegenwerpingen te laten varen. Hij schenkt vergeving aan wie tot Hem naderen. Zo gaat de nodiging uit, genadevol en onvoorwaardelijk

Slaven, heidenen, melaatsen en vrouwen telden niet mee in Israël. Mattheüs brengt juist deze groepen voor het voetlicht door hun genezingen te vermelden. Zo leren wij Jezus’ genezingen te begrijpen. Hij doorbreekt hun isolement, en maakt ze bruikbaar voor Zijn Koninkrijk. Het brengt hen tot onderwerping en dienst aan Jezus. Zo vraagt Hij dat ook van ons. Dat wordt zichtbaar aan Zijn Tafel

Zoals Israël vanuit de woestijn langs de ark door de Jordaan trok, zo mogen wij door Jezus Christus het beloofde Land binnentreden. De ark ging voorop, en bleef onbeweeglijk in de Jordaan staan. Zo ging Jezus voor ons de dood in. Trekt u mee of blijft u op de oever staan?

Omdenken: kijken met de bril van het evangelie. Christus is gestorven. Een zaak van verdriet? Nee, Hij deed dat voor ons. Als je dat gelooft, dan is Zijn offer het geheim van je nieuwe positie. Je wilt voor en met God leven! Het oordeel is dan achter je, want Hij nam je zonden al weg op Golgotha