Serie: Kerstmis in Genesis

Jakob profeteert op zijn sterfbed over Christus en Zijn werk. Hij zegent zijn zonen, en daarin zien we Gods opmerkelijke keuze voor Juda: Juda, jij bent het! Aan Juda is genade bewezen na een leven zonder God. Jacob beschrijft dan vergezichten, die wijzen op de stam van Juda: zijn broers zullen hem eren, hij zal sterk zijn onder zijn broeders, hij zal met zijn koninklijk dynastie heersen, totdat Silo komt, ‘Die er recht op heeft’ vert.NBV). Hier zien we de blik op de komende Christus gericht. En daarachter op het Vrederijk

Een centraal Woord in het O.T. is ‘nageslacht’. De Messias werd reeds aan Adam en Eva beloofd (het nageslacht van de vrouw), aan Abraham, Izak én Jacob bevestigd. Abraham kreeg als ‘sacrament’ de sterren aan de hemel, zo talrijk zou zijn nageslacht worden. Zacharias keek er in zijn lofzang op terug: zoals God aan Abraham had beloofd. De Ster uit Abrahams nageslacht gaat op. En eenmaal mogen we aanzitten aan de maaltijd met Abraham Izak en Jacob, waar het H.A. een schaduw van is

De Heere Jezus wijst ons op de gevaarlijke tijd van Noach. We zien de methoden die de duivel in alle tijden gebruikt: God verdacht stellen, twijfel zaaien, de zonde bagatelliseren.
Maar er is in alle tijden ook een plaats van redding geweest. In de ark van Noach kon iedereen redding zoeken en vinden. Maar mensen hielden zich bezig met de alledaagse dingen die hun aandacht vroegen. Totdat de zondvloed kwam, en ze allen omkwamen. Houden wij ons bezig met de redding die er is in Christus? Of zijn we druk met onze eigen dingen?

Kerstmis in Genesis? Ja, er lopen lijnen vanuit Genesis 3 naar de komst van Jezus. Na de rampzalige zondeval sprak God de moederbelofte uit, over de komst van Jezus, Die de mensheid verlossen zou. Wat een genade! De mens stierf dus niet ter plekke, en de slang, die Gods woorden en werk verdacht maakte, werd als eerste gestraft. Hiertoe is Jezus Christus geopenbaard, opdat Hij de werken van de duivel verbreken zou