Diensten terugkijken

De gemeente van Filipppi dreigt verscheurd te worden door onderlinge conflicten. Ieder zoekt zijn eigen belang, en niet dat van Christus. Paulus roept daarom de gemeente dringend op om één te zijn, in de lijn van het Evangelie. De sleutel tot eenheid is om ons belang onder dat van Christus te stellen. Hij gaf zelf het voorbeeld door Zijn nederige gezindheid. Door bijv. de voeten van Zijn discipelen te wassen. Die gezindheid is ten hoogste beloond na Zijn hemelvaart. Heerlijkheid, eer en glorie viel Hem ten deel. Dat geldt voor Christus, maar ook voor hen die bij Hem horen, die zichzelf vernederden om Christus’ wil. Zij zullen deel hebben aan Zijn verhoging

De zondag is een dag om te genieten van Gods gave. Hij geeft ons rust, in plaats van altijd maar door te gaan. En om deze dag als feestdag te vieren. Ook om deze dag te gedenken, onszelf te herinneren, aan de Schepping door God, en de instelling van de zevende dag. En om Gods verlossing te gedenken, uit de slavernij van de zonde. Om gevoed te worden door Gods Woord, om onze geestelijke honger daarmee te stillen. Om goed te doen, iemand uit te nodigen, iemand te bezoeken. Om te geven: we geven ons geld voor andere doelen dan door de week weg. Tenslotte om God te aanbidden. Wij aanbidden de Heere, onze Schepper én Verlosser

Terwijl er hard aan de muur gewerkt wordt, woedt er een veenbrand onder de teruggekeerde Joden. De armen werden uitgebuit door de rijken, de edelen. Er moeten bezittingen verkocht worden, er moet geld geleend worden (tegen hoge rente), en zelfs kinderen moeten als slaven verkocht worden. Nehemia ontsteekt in woede, omdat hij bewogen is over de kansarmen, en over de sociale ongerechtigheid. Deze splijtzwam is een escalatie van binnenuit. Moeten juist de rijken niet wandelen in de vreze van onze God? Op grond van de thora moeten de rijken alles teruggeven aan hun arme broeders. Wat ook gebeurt!

Het mooiste moment van ons leven is als onze zonden vergeven zijn. Gods vergeving schittert tegen de donkere achtergrond van onze zonden. Zij wij werkelijk bedroefd om wat wíj God aandoen? Zonde is doen wat Hij niet wil. Zonde is je doel missen. Maar ondanks dat Hij vermoeid is met onze zonden, delgt Hij ze uit! Ik, Ik, Ik ben het, zegt God. Uitdelgen is reinigen, wegdoen, uitwissen. Waar gevraagd wordt: o God, wees mij zondaar genadig, daar komt God met Zijn vergevende genade, en denkt Hij niet meer aan onze zonde. Als lood zinken ze in de zee, waarin God ze werpt

Jezus had het graf en de dood achter zich gelaten. Maar de discipelen zaten niet op Hem te wachten, toen ze bij elkaar zaten. Wij ook vaak niet, maar toch verschijnt Hij ook aan ons, ongedacht, en onverwacht. En Hij zegt ons genade toe. Van ons is niets te verwachten, maar Hij deelt ons Zíjn vrede mee. De discipelen raakten desondanks verward, omdat ze het niet meer begrepen. Ze konden het van blijdschap niet geloven. Maar Hij bewijst en bevestigt Zichzelf aan ons. Hij, de Levende opende voor hen de Schriften, zodat ze verstonden

‘Veel te laat heb ik U liefgekregen’, schreef Augustinus in zijn Confessiones. Timotheüs werd in zijn vroege jeugd al in de Schriften onderwezen, eerst door Zijn moeder en grootmoeder, zeker ook door een rabbi, van wie hij lezen geleerd zal hebben. Letters in de Schriften (Gr.grammata) werden tot woorden, en woorden tot zinnen. Die zinnen werden de inhoud van de Schriften (Gr.grapho), en die geestelijke inhoud vormde Timotheüs. Blijf bij wat je geleerd is, raadt Paulus hem. Want de Schriften kunnen ons wijs maken tot zaligheid

De gemeente van Sardis kreeg ook een brief van Christus. Zij stond goed bekend. Zij had een goede naam. Maar Christus is de Hartenkenner. Hij zag een ‘dode’ gemeente. Veel activiteiten, maar voor de vorm. Als er in Abbenbroek zo’n brief binnenkomt, hoe zou Christus’ oordeel zijn? Zijn wij druk met bijv. onze sociale media, en de verleidingen die daaruit voortvloeien? Hoe houden wij onze kleren wit en onbevlekt? Die waren er gelukkig ook in Sardis. Ga tot Jezus! Hij doet je Zijn kleed van gerechtigheid om. Zodat je rein bent in Gods oog

De Joden bouwen de stadsmuur van Jeruzalem op. Tot groot ongenoegen en woede van Tobia, Sanballat en Gesem. Gezamenlijk bespotten deze kwelduivels in sarcastische bewoordingen de bouwers, en maken hen belachelijk. Nehemia bidt tot Zijn ‘grote en ontzagwekkende HEERE’. Maar ook zorgt hij voor bewaking en bewapening, zodat de listen van de tegenstander niet gelukken. De vijand strijdt, de Joden strijden, maar bovenal: God strijdt voor Zijn volk, en zo wordt het werk voleindigd

Jezus geneest op de sabbath een man met een verschrompelde hand. De Farizeeën keurden dat af, want dat was werken op de sabbath! Jezus wees hen op voorbeelden van noodsituaties in de Bijbel. Jezus is Heer van de sabbath, en trekt zich niets aan van geboden van mensen. Wettische mensen proberen met hun werken de hemel te verdienen, maar zien niet, dat Jezus alles gedaan heeft. We moeten niet rekenen met wat wíj voor God kunnen doen, maar wat God voor ons heeft