Diensten terugkijken

Paulus waarschuwt ons voor de vijanden van de waarheid (deel 2)
1. Voor Jannes en Jambres die schijngelovigen zijn. Zij doen met hun occulte krachten Mozes’ wonderen met de staf na. ‘De duivel is de aap van God’ (Luther). Het lijkt op ‘zijn’, maar het is slechts schijn.
2. Voor Alexander de kopersmid die strijdt tegen de predikers van de waarheid. Waarschijnlijk was hij eerst lid van de gemeente, maar na zijn vertrek probeerde hij Paulus en dus de zaak van het Evangelie schade toe te brengen

Jezus dankt de Vader, dat Hij het Evangelie verborgen heeft voor degenen, die in zichzelf wijs denken te zijn, of die hun vertrouwen op hun rijkdom stellen. Maar het wordt geopenbaard aan hen die kinderlijk geloven. Gods welbehagen, Zijn verkiezing van eeuwigheid af, werkt Hij uit in het leven van de uitverkorenen. Is dat voor ons een ergernis? Een onbegrijpelijk iets? Of een houvast, omdat we weten dat we nooit uit Gods hand vallen? We mogen de uitverkiezing nooit los maken van Christus. Anders wordt het een struikelblok. Hij is de sleutel van de verkiezing

Jezus gaat vastberaden maar Jeruzalem. Hij loopt voor Zijn bevreesde, weifelende discipelen uit. Zij begrijpen niet waarom Jezus het gevaar lijkt op te zoeken. Ze verstaan niet Zijn lijdensweg, die Hij hun voor de derde keer voorhoudt. Jezus weet precies wat Hem te wachten staat. En toch gaat Hij gewillig deze weg. Omdat Hij straks zal lijden in Jeruzalem, is er voor ons een weg naar het hemelse Jeruzalem. Want op de derde dag zal Hij weer opstaan!

Jezus waarschuwt indringend voor de zonde van onbekeerlijkheid. Hij verwijt de steden, waarin Zijn prediking werd gehoord, en Zijn werken Zijn getoond, dat ze zich niet bekeerd hebben. Bekering is: a. verandering van denken b. verandering van gevoel en emotie en c. verandering van je daden. Als Jezus in de heidense steden Tyrus en Sidon gepredikt had, ze zouden zich bekeerd hebben! Wanneer wij het Woord horen en ons niet bekeren, is ons oordeel veel zwaarder, dan dat wij het Evangelie niet hadden vernomen. We kunnen allerlei tegenwerpingen hebben, vroom of onverschillig. Maar het ongeloof is zondigen tegen Gods liefde. Hoe dichterbij Hij bij je kwam, hoe erger het is als jij je niet bekeert

Paulus waarschuwt voor de vijanden van de waarheid (deel 1): 1.voor Fygellus en Hermogenes die zich schamen voor het Evangelie. Hun bijnamen zouden Angst en Schaamte kunnen zijn. Angst voor anderen, die ons geloof bevragen. Schaamte om vrijmoedig voor het geloof uit te komen. 2. Maar ook voor Hymmeneüs en Filetus (2:17), die een valse leer brengen. Zij zetten vraagtekens bij kernwaarheden van de Bijbel. Het resultaat is de ondergang van de gemeente

Jezus getuigt van Johannes de Doper, dat hij Elia is. Niet een reïncarnatie van hem, maar hij predikt in dezelfde geest: boete en oordeel. Zelfs zijn verschijning lijkt op hem. Daarmee wijst Jezus terug naar de profetie van Maleachi, 400 jaar daarvoor. Het volk geloofde niet in de boetprediking van de ‘kluizenaar’ Johannes, maar ook niet in de ‘man van het volk’, Jezus, Die at met tollenaren en zondaren. Ze waren als verveelde kinderen, die met het een niet mee wilden doen, noch met het ander

God is de Waarachtige, maar ook de enige ware God. Buiten Hem is er geen Waarheid. De duivel echter is de leugenaar ‘van den beginne’, en wij hebben hem geloofd: is het waar dat God gezegd heeft…? Is het wel waar dat….? De mens is dus ook leugenachtig, omdat we naar de duivel geluisterd hebben en niet naar Gods Waarheid. Iedereen heeft tegenwoordig zijn eigen persoonlijke waarheid. Maar God spreekt altijd de Waarheid, Hij kan niet liegen. Zijn hele wezen is Waarheid

Jaïrus, overste van de synagoge, geeft niets meer om zijn reputatie, en valt voor Jezus neer. Hij smeekt Hem om te komen, om zijn zieke dochtertje te genezen. Jezus echter wordt opgehouden door de bloedvloeiende vrouw. Maar Hij komt nooit te laat, al is het kind nu gestorven. Hij is de Laatste, en niet de dood. Hij wekt het ‘slapende’ meisje op met Zijn machtswoord. Hij, de Levensvorst nam de dood op Zich, onderging de dood, opdat Hij doden zou opwekken. En eens zal de dood er niet meer zijn

Geestelijk gezien is het een puinhoop bij de tabernakel. De twee zonen van de Hogepriester Eli, leven hun lusten uit met als gevolg dat ook het volk afwijkt van de dienst aan de Heere. Hofni en Pinehas maken van de offerdienst hun eigen barbecue. De geestelijk verachterde Eli zegt er weinig van. Een waarschuwend voorbeeld voor kerk en gemeente, om niet los van God te leven, maar vast aan Hem, zodat we niet wegdrijven van God en Zijn dienst. Een lichtend voorbeeld is hierbij de kleine Samuël, die bij God en de mensen toeneemt in gunst en aanzien