Diensten terugkijken

Jezus is de grote Hogepriester, die in de wereld kwam. Hij was of werd geen engel. De engelen begrijpen de verlossing niet. Jezus kwam en leed voor de zonden. Als Mens, maar dan zonder zonde. Hij leerde gehoorzaamheid in en door wat Hij leed. Terwijl Hij een Hogepriester was,  heilig, rein, onschuldig. Hij neemt niet de engelen aan,  maar hij grijpt mensen aan in hun zondige bestaan. Hij is gezeten in heerlijkheid, aan de rechterhand van de Vader, biddend voor Zijn kinderen

Jezus ontmaskert de geestelijke leidslieden als huichelaars en hypocrieten. Ze willen door hun vroomheid imponeren, doen zich rechtzinnig voor, maar raken de geboden die ze de mensen opleggen zelf niet aan. 
Erger nog: ze belemmeren de mensen in hun gaan naar Jezus.  Zij verhinderen mensen op weg naar de zaligheid. Hoevelen gaan verloren door hun toedoen, door hun het Evangelie te onthouden?
Wetticisme in de kerk, het is een hoogst actueel onderwerp. Als we als ambtsdragers, predikanten, en gemeenteleden in de spiegel van Jezus kijken,  hoe staat het dan daarmee?

De vurige preek van Petrus zette de mensen op de Pinksterdag in vuur en vlam. Het werd een uitslaande brand, tot aan het eind van de wereld. Zijn wij al aangestoken door dit vuur? Thessalonica was een bloeiende gemeente, maar er was het gevaar dat de Geest uitgeblust werd. Doordat de profetieën wellicht veracht werden. Wij zijn geboren blussers, ja, zelfs in de kerk. Of we laten het vuur van de Geest langzaam uitdoven, door te verslappen in het geloof. Wie warm wel blijven,  moet dicht bij het Vuur blijven. We kunnen de Geest laten wijken door onze slapheid. Zijn wij al een kaarsje, brandend in de nacht?

De mensen trokken naar de berg van de Heere. Wie mag beklimmen en staan in Zijn heilige plaats? Rein van handen en zuiver van hart, die zijn ziel niet opheft tot wat vals is en niet bedrieglijk zweert.
Toch klinkt de naam: dat is Jacob. De bedrieger, met onreine handen en een hart vol list. Hoe kan hij naar binnen?
De koning der ere komt Zelf: de Heere, sterk en geweldig. Hij daalt neer, wordt mens, bukt diep tot in de kribbe en aan het kruis. Het voorhangsel scheurt. Door Hem is de weg wijd open.
Wie naar God vraagt en Zijn aangezicht zoekt, mag met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade. Jezus, de grote Hogepriester, heeft medelijden met onze zwakheden en pleit voor ons.

De mensen trokken samen naar de vlakte van Sinar. In plaats van zich over de aarde te verspreiden zoals God na de zondvloed had geboden, zeiden ze: “Kom, laten we een stad bouwen en een toren waarvan de top in de hemel reikt, en laten we voor onszelf een naam maken.” Met nieuwe bakstenen gingen ze vastberaden aan de slag, op zoek naar veiligheid, comfort en eigen roem.
Toch daalde de Heere neer om de stad en de toren te zien. Hij verwarde hun taal, zodat ze elkaar niet meer verstonden. Het grote project viel stil en de mensen verspreidden zich over de aarde. Dit ingrijpen was genade: God bewaarde hen voor nog ergere zonde en voerde Zijn eigen plan uit.

De bouw van de muur nadert zijnn voltooiing. Maar de tegenstand van de vijanden verhevigt. Nehemia’s tegenstanders nodigen hem uit om te praten. Maar Nehemia laat zijn werk niet vertragen. Hij gaat niet op deze uitnodiging in. Dan doen zijn vijanden een aanslag op zijn integriteit, door hem te beschuldigen van opstand: hij zou zichzelf koning willen maken. Tenslotte doen ze een aanslag op de wasrheid  Semaja verzint een moordaanslag op Nehemia, en dringt hem zich in de tempel te verstoppen, wat echter niet toegestaan was. De muur wordt ondanks alle aanslagen voltooid

Petrus en Johannes werden voor het Sanhedrin gedaagd. Voor dezelfde mensen die eens Jezus hadden veroordeeld. De Sadduceeën die niet in een opstanding geloofden, werden weer met de opstanding van Jezus geconfronteerd. Petrus werd vervuld met de Heilige Geest, met de Geest van liefde. Hij verkondigt hen dat de genezen verlamde door Jezus’ Naam werd  genezen. Maar hun werd verteld, dat ze niet meer in die Naam mochten prediken. Toch groeide het getal van de gelovigen

1 Korinthe 13 is  hét hoofdstuk over de liefde. Hoe krijgt die liefde handen en voeten in de gemeente, zodat we naar elkaar Gods liefde uitstralen? Er was groepsvorming en rivaliteit tussen verschillende gaven. Korinthe was rijk aan gaven maar arm in geestelijke gezondheid. Zonder liefde wordt de gemeente nl. niet opgebouwd, maar opgeblazen. Liefde is noodzakelijk, niet op zichzelf gericht, maar op de ander,  moreel niet onverschillig, standvastig en duurzaam. Christus gaf Zich aan mensen waar niets te halen is, en was altijd gericht op de ander

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar