Diensten terugkijken

De profeet Habakuk spreekt in dit hoofdstuk zijn ontzetting en nood uit over alles wat het volk overkomt, en overkomen is. De Chaldeeën heeft de Heere gezonden om het volk te straffen vanwege hun zonden. De straffende God is echter tegelijk de God van hun heil (redding!). Na 70 jaar ballingschap kwam er een wending in hun lot. Habakuk weet in de nood, dat Gods redding zeker is. Al zou er geen rund meer in de stal zijn, en geen oogst op het veld, toch (SV: nochtans!) zou hij zich verheugen in God. Dat is een lofzang vol vertrouwen die in de nood klinkt

Jezus is Heer van de sabbat. Hij leerde dat de Farizeeën, toen zij kritiek hadden op Zijn discipelen, die aren aten op de sabbat. Jezus leerde hen, dat het om Hem ging op de rustdag en zo is het nog. De zevende dag werd wel getransformeerd naar de eerste dag, de opstandingsdag. Jezus liet de sabbat achter in het graf, en heeft deze vervuld De rustdag zegt: alles is volbracht. De eeuwige rustdag, de ware “re-creatie’, de herschepping zal uiteindelijk aanbreken, in die rust mogen wij eenmaal ingaan

De wachters bij het graf komen bij het Sanhedrin, en vertellen de waarheid: Jezus is opgestaan! Niet alleen aan de vrouwen, maar zelfs aan de oversten van het volk klinkt de Paasboodschap. Maar zij verkeren die in een leugen. Weliswaar een onmogelijke en doorzichtige leugen, maar de mens wil bedrogen zijn. In plaats van buigen voor de waarheid van de opstanding, houden zij die waarheid in ongerechtigheid tenonder. Die leugen wordt verkondigd tot op de huidige dag, geeft Mattheüs aan. Maar de waarheid achterhaalde de leugen: Jezus is waarlijk opgestaan!

De discipelen zijn de eerste dag van de week bijeengekomen. Verward, bedrukt. Blij om de geruchten, die ze gehoord hebben? Dan staat Jezus in hun midden. Hij staat centraal, waar wij bijeenkomen. Hij is niet in de tijd begraven, maar Hij leeft! Hij neemt het Woord, spreekt van vrede, voor ieder persoonlijk. Eetst de enkeling, later de groep. Hij deelt blijdschap en vrede uit. Als je gelooft, wat Christus bélooft, daar is blijdschap

Lukas vertelt hoe de Heere de totaal onverwachte opstanding wereldkundig maakt. De weggewentelde steen is hét teken van de opstanding, maar ook een uitnodiging om naar binnen te gaan. De vrouwen vonden Jezus niet(!), terwijl zij Hem zochten. Twee engelen moesten hen overtuigen, door hen te herinneren aan Jezus’ eigen woorden. Jezus’ woorden gaven de doorslag, brachten de omslag, en waren de sleutel tot hun geloof. Hij heeft gedaan wat Hij gezegd en beloofd heeft: dat Hij op de derde dag zou opstaan. En Hij doet nog steeds wat Hij zegt, en gezegd heeft

In de sarcastische bespotting van Jezus aan het kruis door de oversten, de voorbijgangers en het volk, klinkt de ironie van Mattheüs door. Juist met de woorden die gebruikt worden in hun spot wordt door hen onwetend de waarheid gesproken. Anderen heeft Hij verlost, zichzelf kan Hij niet verlossen. Maar hierin toont Jezus zich de ware Redder van zondaren. Waar Hij bespot werd in Zijn woorden over het afbreken en weer opbouwen van de tempel, wordt juist de waarheid ervan bevestigd

Jezus roept ons op tot zelfverloochening en kruisdragen. De discipelen dachten alleen maar aan een aardse Messias. Maar Jezus leerde hen, dat Hij alleen door lijden tot heerlijkheid kon gaan, móest gaan. Daar hoort zelfverloochening bij: je leven achter Hem aan volgen. Daar hoort lijden bij om Zijns Naams wil. Dat is kruisdragen. Als dit beeld je helder is, dan weet je dat deze wereld voorbij gaat, al zouden we de hele wereld bezitten. Jezus (ver)droeg de schande, het kruis en het lijden óm de heerlijkheid Hem voorgesteld. Wij ook?

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?