Bijbelboek: 1 Timotheüs

Een Bijbelse gemeente verwondert zich over Gods orde. In het O T. moest het volk naar de priester gaan.  In het N.T. is elke gelovige man priester in zijn gezin en in de gemeente. Hij ‘bewaakt’ die (O.T.: psalm 134), en bidt daar met geheven reine handen. De vloek voor de vrouw na de zondeval is in het N.T. opgeheven, en getransformeerd in een zegen. Haar prioriteit ligt in het gezin, waar zij gezegend wordt. Daarnaast kan zij in de maatschappij nuttige functies vervullen.
Voor man en vrouw is niet hun uiterlijk van het grootste belang, maar hun goede werken voor God en de naaste.

God wil dat alle mensen zalig worden. Daarin roept Paulus Timotheüs en ons ertoe op, om smekingen, gebeden, dankzeggingen en voorbeden te doen voor alle mensen. Niet alleen voor onze directe naasten en vrienden. Stefanus bad: reken hun deze zonde niet toe. En Paulus kwam tot bekering. Het gemeenschappelijk gebed moet daarom een prioriteit zijn in een Bijbelse gemeente. Bidden voor vijanden en zondaren. Gelooft u dat deze gebeden verhoord worden?

Paulus schetst voor Timotheüs én voor ons wat een Bijbelgetrouwe gemeente is. Daar wordt het Woord verkondigd, daar staat het Evangelie centraal. Daar worden de leden gevoed met het Brood des levens, Jezus Christus. Dat blijkt ook uit het leven.  Een leven in nederigheid, en niet in hooghartige, godsdienstige zelftevredenheid. Dat blijkt ook uit de strijd die de leden voeren. Zij lopen niet weg voor de problemen, maar krijgen de kracht, om te strijden, om door te gaan.

De jonge voorganger Timotheüs had te kampen met allerlei moeilijkheden in de gemeente van Efeze. Hij zou wellicht willen vertrekken, maar Paulus riep hem op te blijven. Hij wees hem op zijn roeping, en in Zijn eerste brief nam hij hem bij de hand, en gaf hij hem aanwijzingen: de gemeente onderwijzen, toepassingen voor het dagelijkse leven geven, en op zichzelf en op de leer letten. Zo ontstaat er een Bijbels gerichte gemeente, geleid door mannen, in wie het Evangelie werkt

God wil dat alle mensen zalig worden. Het probleem van niet zalig worden ligt bij de mens. God wil, maar wij niet. Het betekent ook dat alle mensen het Evangelie moeten horen om dat bekend te maken. Bidden wij om de bekering niet alleen van onze familieleden, maar ook voor onze buren, collega’s dorpsgenoten? Alleen zo wordt het werkelijk vrede voor ons, voor anderen. In Christus wordt die vrede zichtbaar, verticaal en horizontaal. Want Hij is onze vrede

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar

Paulus heeft in de verzen 15 en 16 de theologie van Gods weg met hem beschreven. De theologie van deze verzen mondt in vers 17 uit in de doxologie, de aanbidding: de Koning nu der eeuwen (Die eind noch oorsprong heeft), de onvergankelijke (Die nooit zal vergaan of sterven), de onzichtbare (Die op onzichtbare wijze regeert), de alleen wijze God, zij de eer en de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen

Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste (Gr. protos: de grootste, de eerste) ben, zegt Paulus. Maar daarom was hem barmhartigheid bewezen, zodat iedereen ook in later eeuwen zou zien, dat Jezus Christus al Zijn geduld (Eng : ‘His perfect patience’) zou tonen aan zondaren, tot een voorbeeld voor hen. Als het voor Paulus kon, dan ook voor mij!

Waarom werd Paulus de dertiende apostel, en werd het heilige getal 12 doorbroken? God wilde hem tot een levend bewijs maken van Gods geduld met zondaren. Daarom getuigde Paulus van Gods genade in zijn leven. Hij kreeg kracht in zijn bediening tegen alles in. God achtte hem getrouw, maakte hem tot een betrouwbare getuige. Gods barmhartigheid en overvloedige (Gr. hyper) genade stelden hem in staat zijn bediening vruchtbaar te doen zijn. Zijn bekering was uniek, maar eenzelfde kracht en genade wil God ook ons geven