Bijbelboek: Handelingen

In Efeze stond de tempel van de godin Diana.  Maar Paulus stelde de mensen daar een andere voor: de Tempel, de Hoeksteen is Christus. Gedreven door de Heilige Geest, predikte hij hun Jezus Christus, ‘handelde’ (SV) hij met hen, die van de synagoge waren. Maar de tegenstand van ongehoorzaamheid,  kwaadsprekerij en verharding van Joodse kant nam toe.  Zij hadden immers twee namen, Mozes (de wet)en Abraham (het verbond), maar Paulus predikte hun één Naam, Christus, Die de wet geheel vervuld had. Niets uit ons,  maar alles uit Hem!

Petrus en Johannes werden voor het Sanhedrin gedaagd. Voor dezelfde mensen die eens Jezus hadden veroordeeld. De Sadduceeën die niet in een opstanding geloofden, werden weer met de opstanding van Jezus geconfronteerd. Petrus werd vervuld met de Heilige Geest, met de Geest van liefde. Hij verkondigt hen dat de genezen verlamde door Jezus’ Naam werd  genezen. Maar hun werd verteld, dat ze niet meer in die Naam mochten prediken. Toch groeide het getal van de gelovigen

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar

Ananias en Saffira logen tegen God, want de apostel Petrus was een ambtsdrager van Godswege. Liegen om je beter voor te doen in de kerk,  het komt voor. Werk in de gemeente doen, om een vroom en goed christen te lijken, het komt voor. Maar God doorgrondt het hart. Liegen en hebzucht gingen bij Ananias en Saffira samen. Geld is vaak een belangrijke drijfveer. Zit er ook een Ananias en Saffira in ons? Daarom: doorgrond ook mijn hart, Heere!

Lukas beschrijft het leven in de eerste gemeente van Jeruzalem.  De gemeente groeide in de breedte (het aantal) en in de diepte (in geestelijke groei). Maar, er kwam een groeiende dreiging van buitenaf. Het Sanhedrin was ontzet over de genezing van een verlamde, en verbood de apostelen het evangelie van Jezus Christus te prediken. De apostelen echter brachten het Woord met vrijmoedigheid. Maar de genezing was een krachtig getuigenis naar buiten toe. Er werden er nog meer toegedaan aan de gemeente. Ze deelden ook alles onderling naar elk nodig had. Er was sprake van geestelijke en materiële eenheid

Petrus is vol van de Heilige Geest, en dringt de menigte tot luisteren: laat mijn woorden tot uw oren ingaan. Het geloof is immers uit het gehoor. Zijn preek maakt diepe indruk.  De mensen reageren verslagen, als ze horen dat zij hun Messias gekruisigd hebben: wat moeten wij doen? Bekeert u, en laat u dopen, is Petrus’ antwoord. Er moet geluisterd worden, maar er moet ook gehoorzaamd worden. Het Woord moet aangenomen worden, daarom moet ons denken veranderen (metanoia). Diegenen die het Woord met blijdschap aannamen, werden gedoopt

Pinksteren luidde een nieuwe tijd in: het laatste der dagen. We zijn toe aan de laatste kalenderbladen van de tijd. Wij wachten nu op de tweede komst van Jezus. Pinksteren betekent ook een nieuwe gave: Gods geschenk aan Zijn Zoon is: al Zijn kinderen. De heidenen zouden Zijn erfdeel worden (psalm 2). Jezus mag over hen heersen. Door de komst van Gods Geest is er ook nieuw leven mogelijk. Wij moeten ons aan laten sluiten op de ‘waterleiding’ van de Heilige Geest, zodat levend water in onze zielen stroomt

De Griekssprekenden in de eerste gemeente morden vanwege hun achterstelling in het dagelijks dienstbetoon. De apostelen riepen de gemeente bijeen, en adviseerden, om zeven mannen te verkiezen, vol van de Heilige Geest, die de dagelijkse diensten konden verzorgen. Bij gemor in de gemeente doen kerkenraad en predikant er goed aan te luisteren, en zo mogelijk een adequate oplossing te zoeken. Bij de eerste gemeente zien we dat God ondanks hun gemor groei in het aantal gelovigen gaf

Waarom werd Paulus de dertiende apostel, en werd het heilige getal 12 doorbroken? God wilde hem tot een levend bewijs maken van Gods geduld met zondaren. Daarom getuigde Paulus van Gods genade in zijn leven. Hij kreeg kracht in zijn bediening tegen alles in. God achtte hem getrouw, maakte hem tot een betrouwbare getuige. Gods barmhartigheid en overvloedige (Gr. hyper) genade stelden hem in staat zijn bediening vruchtbaar te doen zijn. Zijn bekering was uniek, maar eenzelfde kracht en genade wil God ook ons geven