Diensten terugkijken

Thema: De lofzang van de avondmaalganger

Jezus voorzegde het: ze hebben mij gehaat en vervolgd, ze zullen het ook u doen.
Wij moeten echter de moed niet verliezen, al hebben wij de verlichring van Jezus Christus in een aarden kruik, in ons broze bestaan. Maar als wij kracht ontvangen om te volharden, kunnen we wel in twijfel zijn, maar niet wanhopig. Wel vervolgd, maar niet verlaten. Want Jezus is om onzentwil verlaten, opdat wij nooit meer verlaten zouden worden. Als wij verbonden zijn met Christus, dragen wij Zijn sterven, maar ook Zijn opstaan in ons lichaam mee

Ananias en Saffira logen tegen God, want de apostel Petrus was een ambtsdrager van Godswege. Liegen om je beter voor te doen in de kerk,  het komt voor. Werk in de gemeente doen, om een vroom en goed christen te lijken, het komt voor. Maar God doorgrondt het hart. Liegen en hebzucht gingen bij Ananias en Saffira samen. Geld is vaak een belangrijke drijfveer. Zit er ook een Ananias en Saffira in ons? Daarom: doorgrond ook mijn hart, Heere!

Lukas beschrijft het leven in de eerste gemeente van Jeruzalem.  De gemeente groeide in de breedte (het aantal) en in de diepte (in geestelijke groei). Maar, er kwam een groeiende dreiging van buitenaf. Het Sanhedrin was ontzet over de genezing van een verlamde, en verbood de apostelen het evangelie van Jezus Christus te prediken. De apostelen echter brachten het Woord met vrijmoedigheid. Maar de genezing was een krachtig getuigenis naar buiten toe. Er werden er nog meer toegedaan aan de gemeente. Ze deelden ook alles onderling naar elk nodig had. Er was sprake van geestelijke en materiële eenheid

Petrus is vol van de Heilige Geest, en dringt de menigte tot luisteren: laat mijn woorden tot uw oren ingaan. Het geloof is immers uit het gehoor. Zijn preek maakt diepe indruk.  De mensen reageren verslagen, als ze horen dat zij hun Messias gekruisigd hebben: wat moeten wij doen? Bekeert u, en laat u dopen, is Petrus’ antwoord. Er moet geluisterd worden, maar er moet ook gehoorzaamd worden. Het Woord moet aangenomen worden, daarom moet ons denken veranderen (metanoia). Diegenen die het Woord met blijdschap aannamen, werden gedoopt

Pinksteren luidde een nieuwe tijd in: het laatste der dagen. We zijn toe aan de laatste kalenderbladen van de tijd. Wij wachten nu op de tweede komst van Jezus. Pinksteren betekent ook een nieuwe gave: Gods geschenk aan Zijn Zoon is: al Zijn kinderen. De heidenen zouden Zijn erfdeel worden (psalm 2). Jezus mag over hen heersen. Door de komst van Gods Geest is er ook nieuw leven mogelijk. Wij moeten ons aan laten sluiten op de ‘waterleiding’ van de Heilige Geest, zodat levend water in onze zielen stroomt

De mens ziet aan wat voor ogen is, hij oordeelt vaak naar de eerste indruk die hij ziet. Zelfs Samuël, de ziener(!) ontkwam daar niet aan, toen hij de rijzige gestalte van Eliab zag, en van zijn broers. In onze beeldcultuur (het scherm!) is het uiterlijk van groot belang. Maar de Heere ziet het hart aan. Beter gezegd: Hij ziet met Zijn hart. Zo beziet Hij elk mens. Dan verschijnt het beeld van Christus. Wij kijken naar David, maar we zien op Jezus. Hetzelfde herdershart, dat David had,  bezit Jezus, de grote Davidszoon

Wij kijken met ons natuurlijk oog, en dan zien we veel ellende, treurnis,  ziekte en dood. Je zou je geloof bijna verliezen. Ja, Jezus is wel opgestaan, en zit aan de rechterhand van de Vader. Het is Bevrijdingsdag geweest, maar de volledige bevrijding staat nog uit. Wij zien nóg niet…(vs.8b). Maar…wij zien Jezus (vs9a) met eer en heerlijkheid gekroond! Dan kijken we echter met onze oren. Het geloof is uit het gehoor. Dankzij Christus’ borgwerk, waardoor Hij minder dan de engelen werd gesteld, zal ook de mens, die een weinig minder dan de engelen was, verhoogd worden, en alles zal hem onderworpen worden

De gemeente van Filipppi dreigt verscheurd te worden door onderlinge conflicten. Ieder zoekt zijn eigen belang, en niet dat van Christus. Paulus roept daarom de gemeente dringend op om één te zijn, in de lijn van het Evangelie. De sleutel tot eenheid is om ons belang onder dat van Christus te stellen. Hij gaf zelf het voorbeeld door Zijn nederige gezindheid. Door bijv. de voeten van Zijn discipelen te wassen. Die gezindheid is ten hoogste beloond na Zijn hemelvaart. Heerlijkheid, eer en glorie viel Hem ten deel. Dat geldt voor Christus, maar ook voor hen die bij Hem horen, die zichzelf vernederden om Christus’ wil. Zij zullen deel hebben aan Zijn verhoging