Bijbelboek: Jozua

Nog eenmaal staat het volk rond de oude Jozua, tijdens zijn laatste toespraak. Hij is bezorgd over het volk,  omdat hij weet hoe dubbelhartig het is, hoezeer het geneigd is tot afgoderij. Hij houdt hen voor, wie de HEERE, de Verbondsgod voor hen geweest is al die jaren, hoe trouw Hij gezorgd heeft. Gods eis is dan ook: doet de afgoden weg en dient de Heere. Gehoorzaam Mijn geboden. Geef Mij je hart. Het volk belooft het: wij zullen de HEERE dienen. Het neemt Jouzua’s zorg niet weg

Jozua trekt het land der rust in.  Maar onrustig over de grote taak om alle steden in te nemen. Hij ontmoet de Bevelhebber van het leger van de HEERE. Hij antwoordt niet direct op Jozua’s vraag. Eerst is er de opdracht om zijn schoenen uit te doen, want hij staat op heilige grond. Maar ondanks het getrokken zwaard van de Engel, is Hij geen tegenstander! Hij geeft Jozua moed. Tussen Jericho en Jozua staat Hij immers, Israëls Beschermer.