Jezus is de enige bron van rust in een rusteloze wereld

Jezus roept ons op tot zelfverloochening en kruisdragen. De discipelen dachten alleen maar aan een aardse Messias. Maar Jezus leerde hen, dat Hij alleen door lijden tot heerlijkheid kon gaan, móest gaan. Daar hoort zelfverloochening bij: je leven achter Hem aan volgen. Daar hoort lijden bij om Zijns Naams wil. Dat is kruisdragen. Als dit beeld je helder is, dan weet je dat deze wereld voorbij gaat, al zouden we de hele wereld bezitten. Jezus (ver)droeg de schande, het kruis en het lijden óm de heerlijkheid Hem voorgesteld. Wij ook?

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?

Petrus belijdt op Jezus’ vraag, wat de discipelen denken over wie Hij is: U bent de Christus de Zoon van de levende God. Maar Petrus weet wel wíe Jezus is, maar nog niet waarom Hij hier op aarde was. Om te lijden en te sterven , ook voor hem! Hij neemt Jezus apart en bestraft Hem om Zijn woorden, dat Hij naar Jeruzalem moet gaan, om daar overgeleverd te worden. Jezus bestraft daarop Petrus: ga weg achter Mij, satan! Petrus, een werktuig van satan? Petrus ‘ hoogmoed wordt ernstig bestraft, omdat hij het beter weet dan Zijn Meester