Diensten terugkijken

De volkeren bedenken ijdele dingen, en staan op tegen Gods Gezalfde. Zij werpen Gods juk van zich. Maar voor God zijn die plannen lucht. En de volken stofjes aan de weegschaal, en druppels aan een emmer. Hij voert Zijn raadsplan van eeuwigheid uit. Hij gaf Zijn Zoon, opdat wij Hem zouden kussen. In elke prediking kust Hij ons immers!. ‘Vegen’ wij die kus van ons aangezicht weg, of nemen wij Hem aan? Als onze hoogste Profeet, onze enige Hogepriester en onze eeuwige Koning? Kus dan de Zoon, opdat wij niet vergaan in Zijn toorn

Jakob profeteert op zijn sterfbed over Christus en Zijn werk. Hij zegent zijn zonen, en daarin zien we Gods opmerkelijke keuze voor Juda: Juda, jij bent het! Aan Juda is genade bewezen na een leven zonder God. Jacob beschrijft dan vergezichten, die wijzen op de stam van Juda: zijn broers zullen hem eren, hij zal sterk zijn onder zijn broeders, hij zal met zijn koninklijk dynastie heersen, totdat Silo komt, ‘Die er recht op heeft’ vert.NBV). Hier zien we de blik op de komende Christus gericht. En daarachter op het Vrederijk

Een centraal Woord in het O.T. is ‘nageslacht’. De Messias werd reeds aan Adam en Eva beloofd (het nageslacht van de vrouw), aan Abraham, Izak én Jacob bevestigd. Abraham kreeg als ‘sacrament’ de sterren aan de hemel, zo talrijk zou zijn nageslacht worden. Zacharias keek er in zijn lofzang op terug: zoals God aan Abraham had beloofd. De Ster uit Abrahams nageslacht gaat op. En eenmaal mogen we aanzitten aan de maaltijd met Abraham Izak en Jacob, waar het H.A. een schaduw van is

Advent met Maleachi! Deze profeet is de ‘engel’ de boodschapper namens God tot het volk. Hij voorzegt dat de ‘engel’ Johannes de Doper, de wegbereider van de Messias, gezonden zal worden tot het volk Israël. Hij zal prediken, dat het oordeel komt: de bijl ligt al aan de wortel van de boom. Maar de Heere Jezus komt als de Engel van het Verbond, Die naast het oordeel over de ongehoorzamen, met Zijn onbevattelijke genade komt, voor hen die op Hem hopen

De Heere Jezus wijst ons op de gevaarlijke tijd van Noach. We zien de methoden die de duivel in alle tijden gebruikt: God verdacht stellen, twijfel zaaien, de zonde bagatelliseren.
Maar er is in alle tijden ook een plaats van redding geweest. In de ark van Noach kon iedereen redding zoeken en vinden. Maar mensen hielden zich bezig met de alledaagse dingen die hun aandacht vroegen. Totdat de zondvloed kwam, en ze allen omkwamen. Houden wij ons bezig met de redding die er is in Christus? Of zijn we druk met onze eigen dingen?

Deze psalm roept op om God te prijzen en te loven. Hij begint en eindigt met: Halleluja. We zijn dus als het goed is, een zingende gemeente in de eredienst. ‘Gods lofzangen klinken uit hun mond, een tweesnijdend zwaard is in hun hand,’ Dat zwaard is niet een letterlijk zwaard, maar het zwaard van het Evangelie, van het Woord. God zal zélf opstaan, en Zijn haters verjagen en vernielen

Kerstmis in Genesis? Ja, er lopen lijnen vanuit Genesis 3 naar de komst van Jezus. Na de rampzalige zondeval sprak God de moederbelofte uit, over de komst van Jezus, Die de mensheid verlossen zou. Wat een genade! De mens stierf dus niet ter plekke, en de slang, die Gods woorden en werk verdacht maakte, werd als eerste gestraft. Hiertoe is Jezus Christus geopenbaard, opdat Hij de werken van de duivel verbreken zou

Hosea kreeg de opdracht te trouwen met een zedeloze vrouw, om haar lief te hebben. Een beeld van Gods eenzijdige trouw en liefde voor een ontrouw en overspelig volk. De namen van de drie kinderen, die geboren worden (de laatste twee zelfs van een andere man), zijn profetieën over Israël. Het brak Gods verbond, en het was Zijn volk niet meer (Lo-Ammi). Toch, nochtans, zoekt God Zijn volk weer op en noemt het Ammi! Mijn volk! God grijpt terug naar Zijn verbond met Abraham, Izak én Jacob. En uit deze trouw van God wordt later de Messias geboren

Is het sterven van Rachel een toppunt van verdriet, of is de geboorte van haar zoon een teken van hoop? Haar kraambed werd haar sterfbed. Met smart baarde zij haar tweede zoon. Haar leven werd gekenmerkt door onvervuld verlangen, meer willen dan God haar gaf. Nu krijgt ze stervend haar zoon. Gestorven verwachting. Benoni, zoon van mijn smart. Maar Jakob noemde hem Benjamin, gelukszoon, voorspoed! Geboren hoop! Met deze twaalfde zoon was het getal vol. God zou door deze familie Zijn heil schenken