Diensten terugkijken

Judas’ dood veroorzaakte een breuk in het symbolische getal 12 van de apostelen. Petrus sprak over zijn dood, vanuit psalm 69, en over de relatie met de bloedakker Akeldama. Ook wees hij vanuit psalm 109 op het opengevallen ambt, dat weer door een ander moest worden ingevuld. Het nieuwe Jeruzalem kent ook immers straks 12 poorten stammen) en 12 fundamenten (apostelen). Apostel, een uniek ambt, dat wij in onze tijd niet zomaar ons kunnen toe-eigenen. Matthias werd verkozen op een natuurlijke, ordelijke wijze, nl. door de gemeente, en mitsdien door God. Zo mag het in de kerk ook vandaag nog gaan, kerkordelijk, en niet bovennatuurlijk

God is liefde, dat is in het kort de inhoud van de Bijbel en het christelijk geloof. Maar kijkend naar de wereld en vaak ook naar ons eigen leven, vragen we ons soms af: is God wel liefde? Liefde is een woord totdat het werkelijkheid gemaakt wordt. Gods liefde is totaal anders dan ons begrip van liefde: ze is onvoorwaardelijk, standvastig, onbaatzuchtig, inclusief (ze sluit niemand uit), eeuwig en eenzijdig. Slechts wie deze liefde afwijst, heeft Gods oordeel te wachten

Wat zoek je? Wat verlang je? Je verlangens laten je hart zien. Verlang je ernaar om met Christus opgewekt te zijn, om met Hem te leven? Naar de onzichtbare dingen die Boven zijn? Alleen dan worden we van onze zondige verlangens en gedachten verlost. Strijd tegen verkeerde gedachten kan alleen gewonnen worden als we met Christus opgewekt zijn. Waar je schat is daar zal ook je hart zijn!

Judas’ naam heeft direct al een negatieve klank: we noemen hem Judas de verrader, maar deze Judah, een man uit Karioth, was aanvankelijk een trouwe volgeling van Jezus. De zonden die tot zijn verradersdaad leidden waren: 1.hebzucht (hij beheerde de beurs, maar was een dief),) 2. teleurstelling ( verkeerde verwachting van Jezus), 3 hypocrisie (veinsde ontsteldheid na de zalving met de nardus). Jezus moest verraden worden, maar Judas bleef verantwoordelijk voor zijn daden

Jezus sprak in gelijkenissen, zodat degenen, die geen interesse hadden in het Koninkrijk van God, horende doof en ziende blind zouden zijn, en blijven (!) Een oordeel dus! De gelijkenis van de zaaier laat zien, hoe het Woord ontvangen wordt. Onverschillig (op de weg), in ondiepe aarde (na een veelbelovend begin teleurgesteld raken), tussen het onkruid (de zorgen van het leven), of in de goede aarde (dat is: horen- begrijpen (aannemen)- vrucht dragen)

Paulus’ geloofstaal uitte zich in de woorden: ik kan alles door Christus Die mij kracht geeft. Hij beleed daarmee dat hij tot niets in staat was zonder Hem.’ Zonder Mij kunt u niets doen. ‘Diezelfde geloofstaal gebruikte David: met mijn God kan ik door sterke benden dringen, over hoge muren springen. Die kracht wordt ervaren door en met de Heilige Geest. In ons lijden (Paulus had ook veel meegemaakt) krijgen we kracht om onze weg te vervolgen. Zie hoe Christus alles heeft verdragen en vind uw kracht in Hem!

De Syrische koning laat zijn troepen Dothan omsingelen, omdat hij het op de profeet Elisa gemunt heeft. De knecht van Elisa is bevreesd, maar op Elisa’s gebed opent de HEERE zijn ogen. Vurige paarden en wagens rondom Elisa! Bij ons zijn meer dan die bij hen zijn! God opent en sluit ogen, het laatste bij het verblinde leger. In Samaria worden zij echter niet gedood, maar gevoed en teruggestuurd naar hun eigen land

Drie discipelen zijn heel onbekend. Er staat niet veel over hen in de Bijbel. Jezus kiest geen vooraanstaande mensen uit, maar voor de wereld onbeduidend en onbetekenend. Toch maakt Hij ons dan geschikt, en kan Hij ons gebruiken, als wij Hem maar volgen. Jakobus ‘de kleine’ , de zoon van Alfeüs, de aanvankelijk fanatieke Zeloot Simon Zelotes (Kananites), en de andere Judas (Lebbeüs of Thaddeüs: ‘met het grote hart’), stuk voor stuk volgelingen, van wie we weinig lezen, maar die Jezus in Zijn dienst nam

Thomas’ pessimisme wordt vaak veroordeeld als kleingelovig, of zelfs als ongelovig. Maar in Gods Koninkrijk hebben optimisten en pessimisten elk hun eigen strijd. De valkuil voor pessimisten is dat zij vaak de bedreigingen zien. Toch zien we dat Thomas in zijn pessimisme trouw en gehoorzaam is. ‘Laten we naar Jeruzalem gaan en met Hem sterven’, wijst op de toewijding en bereidheid om mee te gaan met Zijn Meester. Zijn twijfeling over de opstanding van Jezus mondde tenslotte uit in zijn belijdenis: Mijn Heere en mijn God!