Diensten terugkijken

Zijn wij vreemdeling in ons eigen land? Ja, een christen is een vreemdeling hier op aarde, een allochtoon. Zijn vaderland is elders, daar waar Christus is, en straks op de nieuwe aarde. Omdat hij vreemdeling is, zorgt hij ook voor de vreemdeling in zijn midden. Bent u bewogen met zovelen in uw omgeving, die Christus nog niet kennen? Hoopt en bidt u ook dat diegenen uit Rahab, de Filistijn, de Tyriër, maar ook de Syriër en de Palestijn deel uit mogen maken van de grote schare, die op de nieuwe aarde mogen wonen?

Jeremia zit op de puinhopen van Jeruzalem, en zingt zijn klaagliederen, vol rauwe woorden, en sombere, donkere tonen. We zien hierin hoe groot Gods toorn over de zonde is. God is dan de tegenstander, van wie we kwaad te duchten hebben. Toch zien we niet alleen de donkere wolken van Zijn toorn, maar daarachter de gouden gloed van Zijn genade. Zijn trouw is er, elke morgen is ze nieuw. Ook daarvan zingt Jeremia! Het is Gods goedheid, dat wij niet omgekomen zijn. Dankbaarheid en dankzegging ondanks onze omstandigheden

Jakobs eerste ontmoeting met de herderin Rachel bij de put liep uit op liefde tussen hen. Zeven jaar werkte hij voor haar, maar hij, de bedrieger, werd zelf bedrogen door zijn schoonvader Laban, die zijn dochters als handelswaar inzette, en Lea aan hem gaf. Ook Rachel werd tenslotte wel zijn vrouw. Hij had haar meer lief dan Lea. Het mondde uit in ruzies en nijd. Uiteindelijk werd ondanks alle menselijke en zondige overwegingen de Messias uit het geslacht van Jacob geboren

In dit machtige opstandingshoofdstuk bindt Paulus ons als broeders en zusters op het hart, om standvastig en onbeweeglijk te blijven wat betreft het geloof in de opstanding, al wordt dat van alle kanten betwist, en als onmogelijk bestempeld. Dat geloof kost inspanning, en dagelijkse oefening, zoals topsporters zich alles ontzeggen om goud te winnen. Maar deze inspanning wordt door de Heere rijkelijk beloond. Dan mogen we voor eeuwig ingaan in de vreugde des Heeren, en mogen we geloven, dat we eens met een heerlijk lichaam zullen opstaan

Op deze avond herdenken we samen met de leden van… lees meer

Naäman was een topgeneraal met een hoge positie in Syrië. Maar getroffen door melaatsheid. Het huisslavinnetje wees hem via zijn vrouw op de profeet Elisa. Zij werd niet door wrok geleid, maar verwees Naäman naar de God van Israël. De laffe koning Joram verwees hem echter niet naar Elisa! Bij Elisa aangekomen, gaf diens knecht hem een opdracht. Naäman weigerde zo’n te makkelijke oplossing. Zijn knechten waren wijzer dan hij, en op hun voorstel daalde hij neer in de Jordaan en genas geheel. In deze geschiedenis zien we hoe een hoogmoedig mens geestelijk overreed moet worden om zich te bekeren tot God

Elia moet Elisa zalven als zijn opvolger. Gods werk gaat door, en is niet afhankelijk van Elia. Elisa’ s plannen en toekomst wijzigen radicaal, als hij die roeping aanvaardt. Hij heeft geen tegenwerpingen, maar wil zijn leven en werk wijden aan God, en offert zijn runderen en ploeg, als teken dat hij het oude achter zich laat. Dat wordt ook van ons gevraagd als wij ons leven aan God willen wijden. Afscheid nemen van ons oude leven, en in Zijn dienst treden, of het nu in ons gewone leven is of in een bijzonder ambt

Jezus geeft Zijn discipelen een apostolische instructie. Hij vertelt over de vijandschap die ontstaan zal voor hen als boodschappers van het Evangelie. Hij zendt hen als schapen temidden van wolven. Het Evangelie staat haaks op het hart van de natuurlijke mens, en roept ongemak, weerstand of haat op. Vanuit de maatschappij, maar ook vanuit de familiekring. De vijandschap kan zo ver gaan, dat die zelfs boven de bloedband uitgaat. Je wordt dan zelfs door je familie verstoten

Paulus roept de Kolossenzen en ons op, om de dingen te bedenken die Boven zijn. We zijn immers ‘gestorven’ aan de zonde, ‘gekruisigd’, ‘begraven’, we hebben een andere focus, namelijk Christus. We zijn immers met Hem opgestaan! Waar de wereld uit zicht is, daar moeten we ons leven vullen met de hemelse dingen. En niet de dingen bedenken die beneden zijn, waar onze schatten onderhevig zijn aan roest en mot, aan verderf of diefstal. ’t Oog omhoog, het hart naar Boven, hier beneden is het niet