Hoe Jezus omgaat met twijfelende gelovigen

Jezus getuigt van Johannes de Doper, dat hij Elia is. Niet een reïncarnatie van hem, maar hij predikt in dezelfde geest: boete en oordeel. Zelfs zijn verschijning lijkt op hem. Daarmee wijst Jezus terug naar de profetie van Maleachi, 400 jaar daarvoor. Het volk geloofde niet in de boetprediking van de ‘kluizenaar’ Johannes, maar ook niet in de ‘man van het volk’, Jezus, Die at met tollenaren en zondaren. Ze waren als verveelde kinderen, die met het een niet mee wilden doen, noch met het ander

Jezus zegt hier: Ik ben niet gekomen om vrede te brengen maar het zwaard! Hoe rijmt dat zich met de engelenzang: vrede op aarde? Waar de liefde van Jezus zich openbaart, komt er tegenstand en conflict. Tweedracht omdat men zich tegen die liefde verzet. Dat kan in een gezin zijn, in een familie, tussen mensen die hecht aan elkaar verbonden zijn. Maar zij, die Jezus liefhebben, hebben Hem meer lief dan hun eigen bloedverwanten. Wie hen meer liefheeft dan Mij, is Mij niet waard, zegt Jezus

Zijn wij bang voor verdrukking en vervolging? Jezus zegt dat Zijn volgelingen op dezelfde manier behandeld zullen worden als Hij. Mensen wilden Hem doden, hébben Hem ook gedood. Een discipel is niet meer dan zijn heer. Maar de kracht om in verdrukkingen staande te blijven, ligt hierin dat wij weten dat God van dat alles afweet. Ook van de plannen die gesmeed worden om Jezus’ volgelingen kwaad te doen. Vrees dan niet. Het is beter met God schade te lijden dan zonder Hem een rustig leven