Diensten terugkijken

Mordechai drong Esther om naar de koning Ahasveros te gaan, om hem te smeken, het plan van Haman te herroepen. Een levensgevaarlijke daad, want niemand mocht ongeroepen tot de koning gaan. Maar Mordechai wijst haar op haar positie en verantwoordelijkheid. Esther geeft zich over aan God: ik zal tot de koning gaan. Maar niet na een voorbereiding van biddend en vastend zich toevertrouwen aan God. En Die gaf dat ze genade kreeg bij de koning. Hamans hoogmoed kwam voor de val en de Joden werden gered van hun vijanden

De discipelen werden uitgezonden naar het volk van Israël, tot de verbondskinderen. Jezus geeft hun apostolische instructies om Zijn getuigen te zijn, om het Evangelie te prediken. Zij krijgen macht om hun boodschap te onderstrepen met wonderen, om zo hun gezag te legitimeren, en om de waarheid van de oude profetieën te bewijzen. Zij moeten dat doen in volkomen afhankelijkheid, vandaar de instructies over wat zij (niet) mee mogen nemen. Als hun boodschap positief ontvangen wordt, zal er daar vrede zijn, maar als dat niet zo is, dan komt er een oordeel over de hoorders

Izak wilde zielsgraag zijn zoon Ezau zegenen, en Ezau wilde die zegen zielsgraag ontvangen. Izak leefde naar zijn zintuigen: zijn smaak, zijn reuk, zijn tast. Maar hij hóórde niet naar de woorden die God tot Rebecca gesproken had: de meerdere zal de mindere dienen. Rebecca en Jacob bedrogen de oude Izak. Aan wie van de aartsvaderlijke familie spiegelen we ons? Ondanks hun slinkse, kromme wegen is God toch de God van Abraham, Izak én Jacob! Wij dienen de zegen zielsgraag te verlangen van de Hogepriester Jezus Christus, Die Zijn bloed en leven gaf om ons te zegenen

Jesaja profeteert over Gods weg met Israël in de geschiedenis. In vers 1-6 lezen we dat de Messias door Israël verworpen zou worden. In de verzen 7-13 zien we dat de Messias door de volken erkend wordt. In vers 14-21 vernemen we Israëls ongelovige reactie, maar in de verzen 22-26 zien we het hoogtepunt: Israëls gelovige erkenning

Paulus heeft in de verzen 15 en 16 de theologie van Gods weg met hem beschreven. De theologie van deze verzen mondt in vers 17 uit in de doxologie, de aanbidding: de Koning nu der eeuwen (Die eind noch oorsprong heeft), de onvergankelijke (Die nooit zal vergaan of sterven), de onzichtbare (Die op onzichtbare wijze regeert), de alleen wijze God, zij de eer en de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen

Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, van wie ik de voornaamste (Gr. protos: de grootste, de eerste) ben, zegt Paulus. Maar daarom was hem barmhartigheid bewezen, zodat iedereen ook in later eeuwen zou zien, dat Jezus Christus al Zijn geduld (Eng : ‘His perfect patience’) zou tonen aan zondaren, tot een voorbeeld voor hen. Als het voor Paulus kon, dan ook voor mij!

De Griekssprekenden in de eerste gemeente morden vanwege hun achterstelling in het dagelijks dienstbetoon. De apostelen riepen de gemeente bijeen, en adviseerden, om zeven mannen te verkiezen, vol van de Heilige Geest, die de dagelijkse diensten konden verzorgen. Bij gemor in de gemeente doen kerkenraad en predikant er goed aan te luisteren, en zo mogelijk een adequate oplossing te zoeken. Bij de eerste gemeente zien we dat God ondanks hun gemor groei in het aantal gelovigen gaf

Waarom werd Paulus de dertiende apostel, en werd het heilige getal 12 doorbroken? God wilde hem tot een levend bewijs maken van Gods geduld met zondaren. Daarom getuigde Paulus van Gods genade in zijn leven. Hij kreeg kracht in zijn bediening tegen alles in. God achtte hem getrouw, maakte hem tot een betrouwbare getuige. Gods barmhartigheid en overvloedige (Gr. hyper) genade stelden hem in staat zijn bediening vruchtbaar te doen zijn. Zijn bekering was uniek, maar eenzelfde kracht en genade wil God ook ons geven