David bidt: “Uw Koninkrijk kome” – Bediening Heilig Avondmaal

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?

Een centraal Woord in het O.T. is ‘nageslacht’. De Messias werd reeds aan Adam en Eva beloofd (het nageslacht van de vrouw), aan Abraham, Izak én Jacob bevestigd. Abraham kreeg als ‘sacrament’ de sterren aan de hemel, zo talrijk zou zijn nageslacht worden. Zacharias keek er in zijn lofzang op terug: zoals God aan Abraham had beloofd. De Ster uit Abrahams nageslacht gaat op. En eenmaal mogen we aanzitten aan de maaltijd met Abraham Izak en Jacob, waar het H.A. een schaduw van is