Diensten terugkijken

Jezus zwijgt tegen Pilatus. Die verbaast zich daarover. Het is hem een raadsel. Maar Jesaja voorzegde dit al: als een lam naar de slachtbank, als een schaap bij het scheren, zo laat Jezus Zich veroordelen. Hij deed dat voor ons, om ons te redden en alle schuld en zonde op Zich te nemen

De bede om ons dagelijks brood laat onze afhankelijkheid zien. Elke dag bidden we om en danken we voor ons voedsel. Maar Jezus zegt: Ik ben het ware Brood uit de hemel. We leven niet alleen van ons aardse brood, waarnaar we elke keer weer verlangen, Maar we leven van en uit Hem, aan Wie we genoeg hebben

Wat moet ik dan met Jezus doen? Een vraag, een Romeinse (!) rechter onwaardig. Wij geven niet hetzelfde antwoord als het volk. Maar wat doen wíj met Hem? De kortste weg naar de hemel is: geloven in Jezus! Kom met haast (de herders), aanbid Hem (de wijzen), roep tot Hem (de blinden), kom in geloof (de bloedvloeiende vrouw)

Jezus werd buiten de legerplaats geleid. Daar droeg Hij onze zonden. Buitengesloten, bij het vuil gezet. Zo wordt een ieder behandeld die deze Jezus wil volgen. Dragen wij Zijn smaadheid? Mag het ons wat kosten? Dragen wij vrolijk ons kruis achter Hem aan?

Lijden als gelovige hoort bij het christelijk geloof, het is zelfs genade om onrecht te verdragen. We kúnnen ook verdragen, omdat we vrij zijn van de zonde. Jezus’ lijden is ons voorbeeld: Hij schold niet terug, dreigde niet met oordeel en straf, maar droeg het als een lam, hét Lam

Gods soevereine wil (Hij spreekt en het is er) moeten we onderscheiden van Zijn wil als verlangen (Hij wil dat alle mensen zalig worden). Uw wil geschiede: onze wil moet ondergeschikt worden aan Gods wil. We dienen Zijn wil net zo toegewijd en gewillig te doen, als de engelen in de hemel

In het O.T. werkte God toe naar Zijn Koninkrijk in de lijn van Adam (heersen en bewaren), Abraham (de wording van het volk en later het koninkrijk van Israël) en David. Davids grote Zoon zou het Koninkrijk bij en zelfs in de mensen brengen. Een eens zal het Koninkrijk van God neerdalen op aarde in vrede en heerlijkheid

Jezus’ uitroep: ‘Mij dorst!’ betrof niet alleen dorst naar water, maar uitte het gemis aan de aanwezigheid van Zijn Vader. Hij Die Zichzelf het water des levens had genoemd, was nu verstoken van de lafenis door Zijn Vader. Opdat wij altijd onze dorst naar Hem zouden kunnen lessen uit de Fontein des levens

De eerste bede van het ‘Onze Vader’ is: Uw Naam worde geheiligd. Gods Naam ís heilig, maar wíj moeten Gods Naam heiligen. ‘Ik ben’, met die Naam moet Mozes naar Egypte terug gaan. Een ontzagwekkende Naam, maar ook een liefdevolle. Onze aanbidding waard