Diensten terugkijken

In het O.T. werkte God toe naar Zijn Koninkrijk in de lijn van Adam (heersen en bewaren), Abraham (de wording van het volk en later het koninkrijk van Israël) en David. Davids grote Zoon zou het Koninkrijk bij en zelfs in de mensen brengen. Een eens zal het Koninkrijk van God neerdalen op aarde in vrede en heerlijkheid

Jezus’ uitroep: ‘Mij dorst!’ betrof niet alleen dorst naar water, maar uitte het gemis aan de aanwezigheid van Zijn Vader. Hij Die Zichzelf het water des levens had genoemd, was nu verstoken van de lafenis door Zijn Vader. Opdat wij altijd onze dorst naar Hem zouden kunnen lessen uit de Fontein des levens

De eerste bede van het ‘Onze Vader’ is: Uw Naam worde geheiligd. Gods Naam ís heilig, maar wíj moeten Gods Naam heiligen. ‘Ik ben’, met die Naam moet Mozes naar Egypte terug gaan. Een ontzagwekkende Naam, maar ook een liefdevolle. Onze aanbidding waard

Een gelovige is burger van twee werelden. Hij is van alles vrij gemaakt, omdat hij burger is van het Koninkrijk van God. Maar Hij is ook wereldburger en onderworpen aan de ordeningen die God ingesteld heeft heeft, dus ook aan de door God gegeven overheid. Hij is een goed burger, die zich ten volle inzet voor zijn naaste. Om zo door zijn levenswandel de naaste tot God te brengen

Leven als bijwoner en vreemdeling is een strijd. We voeren deze strijd met onze eigen zondige verlangens, die soms toch weer de kop op kunnen steken. Of met de wereld, die gelovigen vaak minacht, of bespot. Maar leef eerlijk en goed, zodat men niet van uw wandel kan kwaadspreken

Terwijl Jezus geest in beroering was, droeg Hij Zijn discipelen op, om niet in beroering te zijn. Hij zou immers de weg gaan, waar ze Hem niet konden volgen. Hij zou voor hen woning maken, verlossing en redding verwerven. Opdat zij in de grootste smarten nooit behoefden te wanhopen

Judas ging met zijn berouw niet naar Jezus, van Wie hij wist en getuigde, dat Hij onschuldig was. Hij vluchtte niet naar de Borg Jezus, Die de zonde vergeeft. Met een open geweten, wetend wat hij gedaan had, maakte hij een eind aan zijn eigen leven. Terwijl Petrus met zijn berouw naar Jezus vluchtte

De Kerk is niet het stenen gebouw, de kerk of de tempel, maar de gemeente. God bouwt Zijn Kerk, waarvan wij levende stenen mogen zijn. Jezus is daarvan de Hoeksteen. Of je bouwt op deze levende Steen, of het wordt een struikelblok, een steen des aanstoots

Het ‘Onze Vader’ begint met aanbidding. Zoals de wet God aanwijst als de enige, ware God ‘Die in de hemelen is’, Wiens Naam geheiligd moet worden, Wiens wil moet geschieden, zo bidden we dat ook in de eerste beden. Ons gebed wordt dan geen vragenlijst maar de lofprijzing van onze hemelse Vader