Bijbelboek: Mattheüs

In Numeri 15 staat het kledingvoorschrift om kwastjes aan de hoeken van je kleed te maken, met een blauwpurperen draad. Zo kon iedereen zien dat je bij het volk Israël behoorde. Ziet iedereen aan ons, dat we bij Jezus horen? Niet alleen aan onze kleding maar breder, in ons doen en laten? Jezus droeg ook zo’n kleed, want hij wilde de hele wet vervullen. Maar bij Zijn bespotting en geseling werd dat kleed Hem uitgedaan. Erna weer aangedaan, maar bij Zijn kruisging verdobbelden de soldaten dat kleed

Jezus ontmaskert de geestelijke leidslieden als huichelaars en hypocrieten. Ze willen door hun vroomheid imponeren, doen zich rechtzinnig voor, maar raken de geboden die ze de mensen opleggen zelf niet aan. 
Erger nog: ze belemmeren de mensen in hun gaan naar Jezus.  Zij verhinderen mensen op weg naar de zaligheid. Hoevelen gaan verloren door hun toedoen, door hun het Evangelie te onthouden?
Wetticisme in de kerk, het is een hoogst actueel onderwerp. Als we als ambtsdragers, predikanten, en gemeenteleden in de spiegel van Jezus kijken,  hoe staat het dan daarmee?

Jezus geneest op de sabbath een man met een verschrompelde hand. De Farizeeën keurden dat af, want dat was werken op de sabbath! Jezus wees hen op voorbeelden van noodsituaties in de Bijbel. Jezus is Heer van de sabbath, en trekt zich niets aan van geboden van mensen. Wettische mensen proberen met hun werken de hemel te verdienen, maar zien niet, dat Jezus alles gedaan heeft. We moeten niet rekenen met wat wíj voor God kunnen doen, maar wat God voor ons heeft

Jezus is Heer van de sabbat. Hij leerde dat de Farizeeën, toen zij kritiek hadden op Zijn discipelen, die aren aten op de sabbat. Jezus leerde hen, dat het om Hem ging op de rustdag en zo is het nog. De zevende dag werd wel getransformeerd naar de eerste dag, de opstandingsdag. Jezus liet de sabbat achter in het graf, en heeft deze vervuld De rustdag zegt: alles is volbracht. De eeuwige rustdag, de ware “re-creatie’, de herschepping zal uiteindelijk aanbreken, in die rust mogen wij eenmaal ingaan

De wachters bij het graf komen bij het Sanhedrin, en vertellen de waarheid: Jezus is opgestaan! Niet alleen aan de vrouwen, maar zelfs aan de oversten van het volk klinkt de Paasboodschap. Maar zij verkeren die in een leugen. Weliswaar een onmogelijke en doorzichtige leugen, maar de mens wil bedrogen zijn. In plaats van buigen voor de waarheid van de opstanding, houden zij die waarheid in ongerechtigheid tenonder. Die leugen wordt verkondigd tot op de huidige dag, geeft Mattheüs aan. Maar de waarheid achterhaalde de leugen: Jezus is waarlijk opgestaan!

In de sarcastische bespotting van Jezus aan het kruis door de oversten, de voorbijgangers en het volk, klinkt de ironie van Mattheüs door. Juist met de woorden die gebruikt worden in hun spot wordt door hen onwetend de waarheid gesproken. Anderen heeft Hij verlost, zichzelf kan Hij niet verlossen. Maar hierin toont Jezus zich de ware Redder van zondaren. Waar Hij bespot werd in Zijn woorden over het afbreken en weer opbouwen van de tempel, wordt juist de waarheid ervan bevestigd

Jezus roept ons op tot zelfverloochening en kruisdragen. De discipelen dachten alleen maar aan een aardse Messias. Maar Jezus leerde hen, dat Hij alleen door lijden tot heerlijkheid kon gaan, móest gaan. Daar hoort zelfverloochening bij: je leven achter Hem aan volgen. Daar hoort lijden bij om Zijns Naams wil. Dat is kruisdragen. Als dit beeld je helder is, dan weet je dat deze wereld voorbij gaat, al zouden we de hele wereld bezitten. Jezus (ver)droeg de schande, het kruis en het lijden óm de heerlijkheid Hem voorgesteld. Wij ook?

Jezus’ herhaalde lijdensaankondigingen brengen emoties bij de discipelen teweeg. Petrus bestrafte Jezus zelfs, of zij werden bedroefd, of zij gingen over tot een ander onderwerp, bijvoorbeeld wie van hen de meeste zou zijn. Maar geen van hen ‘begreep’ waarom Jezus móest lijden. Wie dat wél begrepen, waren o a. Maria, die Jezus zalfde, de moordenaar aan het kruis, en de centurion bij het kruis. Zij zagen in Jezus dé Koning, Gods Zoon. Zien wij in brood en wijn ook Christus, Die Zijn leven gaf voor zondaren?

De zaal waarin de overpriesters plannen maakten om Jezus te doden, was een totaal andere, dan die waarin Jezus bij Simon de Melaatse was. Daar waren Zijn vrienden. Maria kwam daar binnen en toonde haar grote liefde voor Jezus, zalfde Hem met zeer kostbare narduszalf. De discipelen namen haar dat zeer kwalijk. Maar Jezus zei dat ze een goed werk aan Hem had gedaan, en dat ze als een voorbereiding gedaan had voor Zijn begrafenis. Hij was haar alles waard. Ook vandaag nog wordt haar liefdeswerk geprezen. Is Jezus u ook alles waard?