Voorganger: Ds. D.H.J. Folkers

In het derde nachtgezicht ziet Zacharia een man met een meetsnoer. Hij wil Jeruzalems breedte en lengte opmeten. Maar dat is helemaal niet nodig. Jeruzalem behoeft niet ommuurd te worden, want vanwege de zeer vele bewoners, zou de stad te klein worden. Het ziet alles op de welvaart en de veiligheid die er in Jerualem zullen zijn. Er zullen geen vijanden overblijven, want de HEERE zelf zal een vurige Muur rond Jeruzalem zijn. God roept de ballingen die in Babel bleven, op om naar het veilige Jeruzalem te vluchten. Dicht bij God, Die in de stad zal wonen

In zijn tweede nachtvisioen ziet Zacharia vier horens. Horens zijn een symbool van kracht en macht. Deze horens beelden de vijanden van Israël en Juda uit, die het volk telkens aanvielen, en verstrooiden onder de volken. Maar Zacharia ziet ook vier smeden (vakman, ambachtsman, Hebr. ‘chārãs’), wat ziet op de kracht en kunde van zo’n smid, als hij de hamer hanteert. Sterker dan een hoorn! God is sterker dan de volken, dan de vijanden van Israël. Hij zal ze vernietigen. De Joden kunnen de tempel herbouwen in Gods kracht. In diezelfde kracht blijft ook de gemeente staande, temidden van tegenstand en verdrukking

Zacharias ziet in een nachtvisioen een Man op een rood paard tussen de mirten in de diepte staan. De Engel legt aan Zacharia uit, wat dit betekent. De rode, bruine en witte paarden zijn het land doorgetrokken, en zagen dat het land stil was. Maar het was niet de stilte van vrede, maar van valse rust. De Man, w.s. Jezus in het O.T, vraagt hoe lang de HEERE Zich niet ontfermt over Jeruzalem. Zacharia krijgt de belofte die hij ook moet prediken, dat de HEERE Jeruzalem zal troosten en verkiezen. Zijn Huis zal herbouwd worden. God vergeet Jeruzalem niet

De teruggekeerde Joden hadden na de ballingschap hun eigen huizen fraai opgebouwd, maar verzuimden de tempel te herbouwen. Door de mond van de profeet Zacharia klonk de boodschap: ‘Keer terug tot Mij’ zegt de HEERE. Het aanvankelijke enthousiasme was verslapt, en het geloof verachterd. Maar onze verlegenheid is Gods gelegenheid. Terugkeer betekent opstaan en tot de Vader gaan. Met de belofte van God, dat al het andere ons erbij zal worden gegeven. Met de ernstige vermaning, dat wie niet terugkeert, verworpen zal worden

1 Korinthe 13 is  hét hoofdstuk over de liefde. Hoe krijgt die liefde handen en voeten in de gemeente, zodat we naar elkaar Gods liefde uitstralen? Er was groepsvorming en rivaliteit tussen verschillende gaven. Korinthe was rijk aan gaven maar arm in geestelijke gezondheid. Zonder liefde wordt de gemeente nl. niet opgebouwd, maar opgeblazen. Liefde is noodzakelijk, niet op zichzelf gericht, maar op de ander,  moreel niet onverschillig, standvastig en duurzaam. Christus gaf Zich aan mensen waar niets te halen is, en was altijd gericht op de ander

We zien in het boek Handelingen enkele portretten van toegewijde gelovigen in Handelingen: Joses (Barnabas), toegewijd in rijkdom, maar ook in vertroosting voor zijn broeders en zusters, Dorkas, toegewijd in liefdegaven, die kleding maakte voor de weduwen in de gemeente, Eunike, de toegewijde moeder van Timotheüs, die haar zoon opvoedde in de Schriften en kennis van de Heere, en Lydia, toegewijd in gastvrijheid, omdat zij de discipelen ontving in haar huis. Zij waren alle verschillend, maar hetzelfde in de liefde tot God en tot elkaar

Thema: De lofzang van de avondmaalganger

Ananias en Saffira logen tegen God, want de apostel Petrus was een ambtsdrager van Godswege. Liegen om je beter voor te doen in de kerk,  het komt voor. Werk in de gemeente doen, om een vroom en goed christen te lijken, het komt voor. Maar God doorgrondt het hart. Liegen en hebzucht gingen bij Ananias en Saffira samen. Geld is vaak een belangrijke drijfveer. Zit er ook een Ananias en Saffira in ons? Daarom: doorgrond ook mijn hart, Heere!

Lukas beschrijft het leven in de eerste gemeente van Jeruzalem.  De gemeente groeide in de breedte (het aantal) en in de diepte (in geestelijke groei). Maar, er kwam een groeiende dreiging van buitenaf. Het Sanhedrin was ontzet over de genezing van een verlamde, en verbood de apostelen het evangelie van Jezus Christus te prediken. De apostelen echter brachten het Woord met vrijmoedigheid. Maar de genezing was een krachtig getuigenis naar buiten toe. Er werden er nog meer toegedaan aan de gemeente. Ze deelden ook alles onderling naar elk nodig had. Er was sprake van geestelijke en materiële eenheid