Bijbelboek: Numeri

God leidde Zijn volk in één dag de woestijn in, maar er waren 40 jaren voor nodig, om hun geloof. te testen, om ‘Egypte uit hen te halen.’ ‘Egypte af te leren.’ Egypte, beeld van de slavernij der wet. Ja, er zijn oases in de woestijn van het aardse leven, maar daar kunnen wij het niet mee doen, we moeten verder trekken. Gods leidt ons niet alleen uit, maar ook dóór. Tien verspieders zagen in hun ongeloof op de onmogelijkheden, maar Jozua en Kaleb vertrouwden in het geloof op de almacht van de Heere.

In Numeri 15 staat het kledingvoorschrift om kwastjes aan de hoeken van je kleed te maken, met een blauwpurperen draad. Zo kon iedereen zien dat je bij het volk Israël behoorde. Ziet iedereen aan ons, dat we bij Jezus horen? Niet alleen aan onze kleding maar breder, in ons doen en laten? Jezus droeg ook zo’n kleed, want hij wilde de hele wet vervullen. Maar bij Zijn bespotting en geseling werd dat kleed Hem uitgedaan. Erna weer aangedaan, maar bij Zijn kruisging verdobbelden de soldaten dat kleed

De zondag is een dag om te genieten van Gods gave. Hij geeft ons rust, in plaats van altijd maar door te gaan. En om deze dag als feestdag te vieren. Ook om deze dag te gedenken, onszelf te herinneren, aan de Schepping door God, en de instelling van de zevende dag. En om Gods verlossing te gedenken, uit de slavernij van de zonde. Om gevoed te worden door Gods Woord, om onze geestelijke honger daarmee te stillen. Om goed te doen, iemand uit te nodigen, iemand te bezoeken. Om te geven: we geven ons geld voor andere doelen dan door de week weg. Tenslotte om God te aanbidden. Wij aanbidden de Heere, onze Schepper én Verlosser

Het volk Israël reisde van plek maar plek, waar de Heere hen leidde, door de wolkkolom. Zo werden ze naar Beër geleid. Daar waar geen water was, i.t.t. de eerder bezochte plaatsen. Maar de Heere beloofde water te geven. Daarop zong het volk een lied: Spring op, put, geef water, bron! Ze zongen reeds, voordat het water er was. Een zang in geloof! Na de gebeurtenis met de koperen slang, waar ze gemopperd hadden, hadden ze hun les geleerd

Mozes nodigde Hobab uit om mee te reizen met het volk Israël. Ook wij worden gedrongen om de pelgrimsreis naar het hemelse Kanaän te maken. Blijven we liever in ons oude bestaan, zoals Hobabs plan was? Of reizen we met Gods eeuwige zegeningen door de aardse woestijn?