Bijbelboek: Genesis

Abraham verliest zijn vrouw Sarah door de dood. Hij rouwt over haar, en neemt daar de tijd voor. Daarna wil hij haar begraven. In het door God beloofde land Kanaän, koopt hij daartoe de grot van Efron, de Hethiet, met de daarbijbehorende akker. Hij, de vorst, en vader van alle gelovigen, begraaft zijn vorstin, de moeder van alle gelovigen. De prijs die Efron noemt is heel hoog, maar Abraham stemt direct toe. Daar in de spelonk van Machpela wacht haar lichaam tot de dag van de opstanding

Jakob profeteert op zijn sterfbed over Christus en Zijn werk. Hij zegent zijn zonen, en daarin zien we Gods opmerkelijke keuze voor Juda: Juda, jij bent het! Aan Juda is genade bewezen na een leven zonder God. Jacob beschrijft dan vergezichten, die wijzen op de stam van Juda: zijn broers zullen hem eren, hij zal sterk zijn onder zijn broeders, hij zal met zijn koninklijk dynastie heersen, totdat Silo komt, ‘Die er recht op heeft’ vert.NBV). Hier zien we de blik op de komende Christus gericht. En daarachter op het Vrederijk

Een centraal Woord in het O.T. is ‘nageslacht’. De Messias werd reeds aan Adam en Eva beloofd (het nageslacht van de vrouw), aan Abraham, Izak én Jacob bevestigd. Abraham kreeg als ‘sacrament’ de sterren aan de hemel, zo talrijk zou zijn nageslacht worden. Zacharias keek er in zijn lofzang op terug: zoals God aan Abraham had beloofd. De Ster uit Abrahams nageslacht gaat op. En eenmaal mogen we aanzitten aan de maaltijd met Abraham Izak en Jacob, waar het H.A. een schaduw van is

De Heere Jezus wijst ons op de gevaarlijke tijd van Noach. We zien de methoden die de duivel in alle tijden gebruikt: God verdacht stellen, twijfel zaaien, de zonde bagatelliseren.
Maar er is in alle tijden ook een plaats van redding geweest. In de ark van Noach kon iedereen redding zoeken en vinden. Maar mensen hielden zich bezig met de alledaagse dingen die hun aandacht vroegen. Totdat de zondvloed kwam, en ze allen omkwamen. Houden wij ons bezig met de redding die er is in Christus? Of zijn we druk met onze eigen dingen?

Kerstmis in Genesis? Ja, er lopen lijnen vanuit Genesis 3 naar de komst van Jezus. Na de rampzalige zondeval sprak God de moederbelofte uit, over de komst van Jezus, Die de mensheid verlossen zou. Wat een genade! De mens stierf dus niet ter plekke, en de slang, die Gods woorden en werk verdacht maakte, werd als eerste gestraft. Hiertoe is Jezus Christus geopenbaard, opdat Hij de werken van de duivel verbreken zou

Is het sterven van Rachel een toppunt van verdriet, of is de geboorte van haar zoon een teken van hoop? Haar kraambed werd haar sterfbed. Met smart baarde zij haar tweede zoon. Haar leven werd gekenmerkt door onvervuld verlangen, meer willen dan God haar gaf. Nu krijgt ze stervend haar zoon. Gestorven verwachting. Benoni, zoon van mijn smart. Maar Jakob noemde hem Benjamin, gelukszoon, voorspoed! Geboren hoop! Met deze twaalfde zoon was het getal vol. God zou door deze familie Zijn heil schenken

Jakobs eerste ontmoeting met de herderin Rachel bij de put liep uit op liefde tussen hen. Zeven jaar werkte hij voor haar, maar hij, de bedrieger, werd zelf bedrogen door zijn schoonvader Laban, die zijn dochters als handelswaar inzette, en Lea aan hem gaf. Ook Rachel werd tenslotte wel zijn vrouw. Hij had haar meer lief dan Lea. Het mondde uit in ruzies en nijd. Uiteindelijk werd ondanks alle menselijke en zondige overwegingen de Messias uit het geslacht van Jacob geboren

Izak wilde zielsgraag zijn zoon Ezau zegenen, en Ezau wilde die zegen zielsgraag ontvangen. Izak leefde naar zijn zintuigen: zijn smaak, zijn reuk, zijn tast. Maar hij hóórde niet naar de woorden die God tot Rebecca gesproken had: de meerdere zal de mindere dienen. Rebecca en Jacob bedrogen de oude Izak. Aan wie van de aartsvaderlijke familie spiegelen we ons? Ondanks hun slinkse, kromme wegen is God toch de God van Abraham, Izak én Jacob! Wij dienen de zegen zielsgraag te verlangen van de Hogepriester Jezus Christus, Die Zijn bloed en leven gaf om ons te zegenen

Filippus vertelt zijn vriend Nathanaël dat hij de Messias gevonden heeft, uit Nazareth. Maar deze reageert vanuit zijn vooroordeel, dat daar niets goeds vandaan kan komen. Toch gaat hij mee naar Jezus. Vanuit Zijn alwetendheid benoemt Jezus hem als een ware Israëliet, in wie geen bedrog is. Jezus zag hem reeds onder de vijgenboom. Nathanaël gelooft en belijdt daarop, dat Jezus de Koning van Israël is. Jezus zegt hem dat hij grotere dingen zal zien: Hij is de Ladder (Jacobs droom!), die hemel en aarde verbindt