Bijbelboek: 1 Samuël

De mens ziet aan wat voor ogen is, hij oordeelt vaak naar de eerste indruk die hij ziet. Zelfs Samuël, de ziener(!) ontkwam daar niet aan, toen hij de rijzige gestalte van Eliab zag, en van zijn broers. In onze beeldcultuur (het scherm!) is het uiterlijk van groot belang. Maar de Heere ziet het hart aan. Beter gezegd: Hij ziet met Zijn hart. Zo beziet Hij elk mens. Dan verschijnt het beeld van Christus. Wij kijken naar David, maar we zien op Jezus. Hetzelfde herdershart, dat David had,  bezit Jezus, de grote Davidszoon

Geestelijk gezien is het een puinhoop bij de tabernakel. De twee zonen van de Hogepriester Eli, leven hun lusten uit met als gevolg dat ook het volk afwijkt van de dienst aan de Heere. Hofni en Pinehas maken van de offerdienst hun eigen barbecue. De geestelijk verachterde Eli zegt er weinig van. Een waarschuwend voorbeeld voor kerk en gemeente, om niet los van God te leven, maar vast aan Hem, zodat we niet wegdrijven van God en Zijn dienst. Een lichtend voorbeeld is hierbij de kleine Samuël, die bij God en de mensen toeneemt in gunst en aanzien

Het Woord van God was schaars tijdens Eli’s hogepriesterschap. Gods zwijgen was daarom een proteststem. Zwijgt God ook in uw leven? Wat is de oorzaak hiervan? Onderzoek uzelf in de spiegel van de wet. Terwijl in de tabernakel van God(!) de zonde heerste, riep God in Zijn ontfermen de jonge Samuël. Zijn spreken was genade. Samuël diende de Heere met heel zijn hart, en aan hem maakte God Zijn raad bekend

In dit gedeelte zien we donkere tinten afgewisseld met lichte blokken tekst. De verdorvenheid van de tabernakeldienst van Hofni en Pinehas tegenover de toewijding aan God van de kleine Samuël die Hannah biddend aan de dienst van de Heere heeft afgestaan. Dus ook in de kerk kan onze keurige buitenkant in contrast staan met onze innerlijke zonden